Achillespeesruptuur

#1
Hallo allemaal,

Meer dan 10 jaar geleden heb ik tijdens een basketbalwedstrijd mijn achillespees volledig afgescheurd. In eerste instantie wist ik niet wat me overkwam. “Zal wel niets zijn, altijd last van de enkels ”. Totdat ik twee dagen later al op de operatietafel lag . Na 14 weken gips mocht het er eindelijk af en kon het revalideren beginnen. De arts op het ziekenhuis gaf aan. “Beetje oefeningen op de trap en je bent zo weer de oude.” Ik had nog allerlei vragen en de beste man was alweer verder naar de volgende patiënt.
Ik durfde mijn achilles niet meer aan te raken en kwam. Kon er nog niet op lopen en had er veel last van. Gestopt met de stage en later kwam ik er pas achter wat het voor impact had op mijn leven.

Mijn passie, ontspanning en drive in het leven viel weg.(Basketbal). Mijn wereldje werd wat kleiner en motivatie voor alles was ver te zoeken.

In alle jaren erna veel aan mijn herstel gewerkt in periodes dat het allemaal weer goed leek ( in beperkte mate) en ik weer de kracht voelde om weer te basketballen of iets ging het dan weer mis doordat je te snel wilt of de motivatie ontbrak of herinnerd werd aan het afscheuren van de achillespees.

Nu meer dan 10 jaar verder, de fysio plat gelopen, zooltjes aangeschaft (en ook niet meer zonder kunnen), veel blessures, ontstekingen gehad als gevolg van de achilles en niet te vergeten de mentale klap(pen) (depressie, burnout). Heb ik er nog steeds dagelijks last van. Mijn achilles is gevoelig, mijn voeten(vooral de hiel) branden de hele dag en de kracht in mijn been is nog steeds beduidend minder.
Ik weet eigenlijk niet meer zo goed hoe ik er mee om moet gaan. Aan de ene kant verlicht sporten de pijn en geeft het een heerlijk gevoel maar de andere kant is weer de pijn doordat de voeten belast worden.

Moet ik aan blijven modderen met fysio? Second opinion ofzo? Ik weet het niet meer.

Groet Maarten

Re: Achillespeesruptuur

#2
Hoi Maarten,

Wat heb jij een ontzettend vervelend en verkeerd herstel gehad na jou operatie. Ik kan hier enorm boos om worden, dat artsen dit advies geven. Herstel, revalidatie en fysiotherapie na een achillespeesoperatie is zo enorm belangrijk! Oke, er zijn een aantal die best prima herstellen (Vooral als ze niet meer willen sporten) maar een groot gedeelte heeft uberhaupt al moeite om na 9-12 maanden fysiotherapie weer volledig op het oude niveau te sporten. Dit komt mede door angst, maar helaas laat de praktijk ook zien dat de kracht helemaal niet, of niet voldoende terug komt. De arts heeft hier een grote rol in.

Maar wat ik begrijp uit jou verhaal is dat jij de eerste weken, maanden na jou operatie geen fysiotherapeut hebt gezien? En dit door het advies van de arts.
De operatie heeft een grote impact, de arts bepaald in belangrijke mate de lengte van de achillespees. Vermoedelijk doordat je angst hebt gehad, geen goed looppatroon en verminderde kracht is jou achillespees nog meer verkort. Hier heb je vermoedelijk zooltjes voor gekregen, waardoor de achillespees nog meer verkort. Met een verkorte achillespees is sporten zonder klachten onmogelijk. Zelfs gewoon lopen geeft al veel problemen. Hierdoor beland je in een enorme visuele cirkel, met allemaal andere blessures die ermee gemoeid gaan. Je lichaam gaat compenseren en andere dingen overbelasten.

Daarnaast speelt angst een hele grote rol bij achillespeesproblematiek. Bijna iedereen is bang voor het opnieuw scheuren van de achillespees. Angst is een hele slechte raadgever en een hele grote risicofactor op het opnieuw krijgen van blessures. Wanneer sport, bij jou basketbal ook nog eens echt je passie is, krijg je enorm veel mentale problemen.

Een second opinion heeft geen zin. Alleen eventueel opnieuw diagnostiek hoe jou achillespees er op dit moment uitziet, en wat je mag verwachten. Maar een arts kan weinig, alleen opereren. En dat zal niet gebeuren. Maar voor een andere mening of opnieuw onderzoek kan een second opinion wel zinvol zijn.

Mijn advies is om naar een goede sportfysiotherapeut te gaan, die jou verder gaan begeleiden. Dit is alleen een heel lang traject (dus niet blijven aanmodderen, maar een traject waar jij je volkomen aan overgeeft). En het resultaat is nog onbekend. Na 10 jaar zoveel ellende in die regio....?? Is de vraag wat nog haalbaar is (hier kan opnieuw onderzoek wel wat meer duidelijkheid in geven). Maar je lichaam kan wel veel oplossen, maar dan moet je aan 9-12 maanden intensieve revalidatie denken, met veel ups en downs. Ben je verder in goede gezondheid? En wat is je leeftijd? Zit je aan de antidepressivia? Dit zijn factoren die het herstel negatief kunnen beïnvloeden. (leeftijd boven 50 jaar is minder doorbloeding, minder herstel capaciteit over het algemeen)
Daarnaast eventueel mentale hulp of sportcoaching in het zoeken naar een sport die wel kan en jou dezelfde voldoening geeft.

Succes!

Re: Achillespeesruptuur

#3
Bedankt voor je reactie en advies.

Moet ook zeggen dat ik periodes heb gekend dat het beter gaat. Maar altijd is er wel een pijntje, vooral bij het slapen bij mijn hiel en een museumbezoekje is ook echt een kriem. En inderdaad mijn lichaam gaat compenseren waardoor ik weer ergens anders last krijg. Mijn rechter achillespees gescheurd en dus ook aan mijn hele rechterkant wel wat gehad.

Je advies betreft een goede sportfysiotherapeut te gaan lijkt me ook wel wat. Misschien nog een adres in Twente?

Om je vragen te beantwoorden
Ik ben nu 32 jaar oud, fysiek wel in een goede gezondheid verder.
Mentaal gaat het een stuk minder, ben nu aan de antidepressiva en zit ziek thuis en sta op het punt om aan een traject te beginnen op mentaal vlak.

Maarten