BBCode staat AAN
[img] staat AAN
[flash] staat UIT
[url] staat AAN
Smilies staan UIT

Voorafgaande berichten

Bevestigingscode:

Om geautomatiseerde registraties te voorkomen, vragen wij je om onderstaande uitdaging op te lossen.


Re: Fasciculaties en angst voor ALS

Hoi,

Ik heb exact dezelfde klachten.
Mogelijks relevant: ik heb een discectomie gehad aan mijn hernia L5-S1. Maar sinds deze nazomer, september, en na infiltraties in de rug sterk toegenomen fasciculaties en krampen vooral in de benen (kuiten vreselijk).
Heb tegretol gekregen van neuroloog 2x daags en om te slapen rivotril kwartje.
fasciculatizs en pijn nemen toe met beweging. Huisarts heeft momenteel 5 gelijkaardige patienten. Allemaal na de zomer (covid vaccins?).
Ik heb wel ook wss delta gehad in oktober/november aangezien hoge antistoffen waarde in bloed die niet meer van vaccinatie kon komen. En recent de booster tegelijk met omikron gehad. Hopelijk een autoimmuunreactie door de covid vaccins en besmettingen. Maar veel betert het niet
Ik neem magnesium, veel vit D, C, E en alfaliponzuur supplementen. Ook zink en selenium in de ‘immunix’ kuur.
Hopelijk ben ik snel terug de oude. Slopend!
Je kan me altijd een mailtje sturen.
Stefaan at vanderbeeken dot be

Re: Fasciculaties en angst voor ALS

Hallo. Ik kan je vertellen ik heb precies hetzelfde. Ook steeds de vraag is alles niet te snel bekeken. Het is voor mij nu 16 maanden geleden sinds de eerste fasciculaties in mijn bovenarm. Sindsdien heb ik ze overal al gehad en nu zitten ze veel in mijn buik. Weinig tot geen krachtverlies in de armen en ik kan ook nog best 10 km lopen. Wel steeds hele snelle verzuring en trilling als ik iets zwaar moet optillen. Gister met mn zoon van 20 armpje drukken wat ook gewoon nog goed ging. Ik lees ook wel verhalen dat het bij sommige pas met 2 jaar duidelijk is:( maar kenners zeggen dat je na de eerste symptomen tussen 8-10 maanden krachtverlies moet geconstateerd kunnen hebben en dat het daarna gewoon snel afneemt met je krachten. Het blijft natuurlijk altijd lastig maar stress en angst maakt het veel minder dat weet ik wel! Gr

Fasciculaties en angst voor ALS

Ik maak mij al geruime tijd ernstige zorgen.

Alles begon eind Augustus wanneer ik een raar gevoel krijg in mijn onderbeen en fasciculaties kreeg in mijn knieholte. Hierop doorverwezen naar een neuroloog maar die vond dat er niets alarmerends aan de hand was.

Vrij snel nadien werden klachten erger en kreeg ik fasciculaties over mijn hele lichaam.. (Schouders, Armen, Benen, rug, zelfs voel ik ze in mijn borstkas, zo rond de maag/ slokdarm).

Werkelijk overal, en 24/7, er gaat geen minuur voorbij zonder.

Enkele weken later kwam daarbij nog een slikprobleem (op een slikvideo zagen de dokters dat er een spiertje niet genoeg ontspande).. Ook merkte ik op dat mijn twee bovenarmen afnamen in volume - vooral rechts (Krachtverlies heb ik niet, tenzij heel subtiel, niet merkbaar).

Dit alles gebeurde in een tijdspanne van midden augustus tot nu

Er werd een EMG gedaan van alle ledematen inclusief tong en deze kwam "clean" terug. Maar deze gebeurde wel een maand na de eerste klachten. (sinds dan zijn ze lichtjes toegenomen, mijn stem is nu ook hees intussen) en hoesten na eten is een constante).

Ook MRI, CT's en bloedonderzoeken waren allemaal geruststellend.. Lage CK waarden en buiten een hoge cholesterol geen vuiltje aan de lucht. Ook standaard neurologisch onderzoek door 3 verschillende neurologen was ok.

Er werd ook een MEP onderzoek gedaan van de ledematen, ook dit was ok..

Door mijn grote angst voor ALS deed de laatste neuroloog een lumbaalpunctie met neurofilament bepaling. (Dit zou een soort nieuwe mogelijke biomarker zijn). Deze kwam terug met zéér lage waarden, verder onder het gemiddelde en al helemaal ver verwijderd van wat mensen met ALS hebben. Bij mensen met ALS zou dit heel sterk stijgen.. vraag is wanneer in het ziekteproces?

Toch blijf ik de toenemende vervelende klachten hebben en geraak ik maar niet uit die vicieuze circel.

Zou mijn punctie te vroeg geweest zijn? Waren de filamenten nog niet gestegen omdat ik in het prille begin van de ziekte zit? Zitten de problemen eerder in mijn borstkas en vonden we daarom niks op het EMG? Hebben dokters iets gemist?

Zaken die continu door mijn hoofd spoken...

Vanwaar komen immers de klachten.. Ik heb al bij verschillende artsen de deur platgelopen, en weet nu niet meer van welk hout nog pijlen te maken. Ik word afgeschreven als een hypochonder, terwijl de klachten wel reëel zijn.

Ook slaap ik al geruime tijd (enkele maanden bijzonder slecht) - Ik slaap makkelijk in, maar ben na een 5-tal uur slapen wakker en raak dan niet meer in slaap. Ook is mijn hartslag in rust merkelijk hoger dan voorzien..

Ben ook een hele dag moe..

Is er iemand die zich hierin herkend? Hebben jullie een idee of tip? Moet ik mij nog zorgen maken over een beginnend ALS? Of kan dankzij de neurofilament bepaling deze piste definitief opgeborgen worden

Alvast bedankt!