1 jaar terug kreeg ik te horen Fat bad. Allebei de voeten . Lopen was op dat moment slecht en viel ook vaak om.
Steunzolen en ik loop weer en de mooiste ik viel ook niet meer om. Binnen half jaar weer loop problemen, het was nog slechter geworden en nieuwe zolen aangemeten, daarna blijft lopen probleem.
De pijn is verschillend, ook de nachten is vaak pijnlijk.
Ik werk nog, wel in de zorg. Zoals deze dag veel gelopen, dus nu is het afzien.
Gelukkig ik heb een driewieler en zo de hond uitgelaten. Want lopen na mij werk, kan ik bijna niet meer. Ik loop dan ook slecht.
Er zijn ook dagen erbij dat ik op mij werk ook slecht kan. Gelukkig heb ik ook veel zittend werk tussen door en probeer dan ook staan te vermijden.
Gelukkig mag ik een kruk op mij werk aanvragen.
De podoloog heeft ook al gezegd, dat ik 5 jaar ook niet ga redden om te blijven werken.
Maar ik sta zelf positief in het leven. Ik zie wel hoe ver ik kom. En ik verzin zelf wel hoe ik het fikst.
De eerste tijden ben ik best boos geweest, omdat ik hoop niet meer kan. Maar door boosheid kom ook de acceptatie.
Hoop kan ik wel niet meer, dus gewoon loslaten...
En kijken wat ik wel kan.
Er zijn nog zoveel mooie dingen die ik wel nog kan.
Gewoon... genieten.
Vriendelijke groet Hannie
1 jaar terug kreeg ik te horen Fat bad. Allebei de voeten . Lopen was op dat moment slecht en viel ook vaak om.
Steunzolen en ik loop weer en de mooiste ik viel ook niet meer om. Binnen half jaar weer loop problemen, het was nog slechter geworden en nieuwe zolen aangemeten, daarna blijft lopen probleem.
De pijn is verschillend, ook de nachten is vaak pijnlijk.
Ik werk nog, wel in de zorg. Zoals deze dag veel gelopen, dus nu is het afzien.
Gelukkig ik heb een driewieler en zo de hond uitgelaten. Want lopen na mij werk, kan ik bijna niet meer. Ik loop dan ook slecht.
Er zijn ook dagen erbij dat ik op mij werk ook slecht kan. Gelukkig heb ik ook veel zittend werk tussen door en probeer dan ook staan te vermijden.
Gelukkig mag ik een kruk op mij werk aanvragen.
De podoloog heeft ook al gezegd, dat ik 5 jaar ook niet ga redden om te blijven werken.
Maar ik sta zelf positief in het leven. Ik zie wel hoe ver ik kom. En ik verzin zelf wel hoe ik het fikst.
De eerste tijden ben ik best boos geweest, omdat ik hoop niet meer kan. Maar door boosheid kom ook de acceptatie.
Hoop kan ik wel niet meer, dus gewoon loslaten...
En kijken wat ik wel kan.
Er zijn nog zoveel mooie dingen die ik wel nog kan.
Gewoon... genieten.
Vriendelijke groet Hannie